Eg fekk min første hund, ein Border Collie, då eg var 13. Stor stas og på tide, meinte eg, som hadde hund på ønskelista sidan eg var lita, sjølv om eg hadde både katt og hest. Lassie, som eg kalla Bordercollien, var fast fjellturkamerat og ho samla inn både folk og dyr. Ho elska ”gøyme og leite” , fann dei andre ungane for meg, og grov  folk utav snøen. Seinare hadde eg ein Golden Retriever. Ruby Sascha, som elska symjeturar. Ho var ofte med på jobb, og elevane ville gjerne bade i sjøen når ho var med.

Lassie (border collie) t.v, Sascha (blanding) i midten, Ruby Sascha (golden) t.h

I 1985 fekk eg ein blandingshund, der faren var Sheltie. Vi var svært glade i Sascha, og stor vart sorga da ho vart påkøyrd i 1987. Eg lova ungane ein ny hund, men same kva rase vi besøkte kvalpekull hos, var det ikkje Sascha. Så kom vi til Odd og Oddbjørg (Bøengen) og der jubla ungane mine. Bøengen`s Honey Sascha blei vår første Sheltie, ein herleg hund som alle, uansett alder, vart glade i. Innimellom gjekk ho tur åleine, på venstre sida av vegen, langs kvitestripa, så kryssa ho vegen for å halde rett side på veg heimatt.

Etter henne har det blitt fleire Sheltiar, og no har vi Mindy og Mira, der Mindy er mild, elegant og vakker, og Mira artig, gløgg og oppfinnsam, ein hund eg trur ville nådd langt i Agility. Eg har ikkje vore den store utstillaren, hundane mine har liksom vore meir familie og litt brukshundar.